Dirk Hooglandt

is saxofonist, componist en filosoof en werkt vooral als uitvoerend musicus op sopraan-, alt- en tenorsaxofoon. Tevens werkt hij als opnametechnicus in zijn eigen geluidsstudio. Hij studeerde elektronische compositie bij Alex Manassen en Wim de Ruiter aan het Sweelinck conservatorium in Amsterdam en schreef onder andere een kameropera getiteld: “Lacrimae, een nieuw Stabat Mater” (première Amsterdam juni 2009) en verder een stuk voor solo-piano met tape, dat in de Ysbreker uitgevoerd is, maar ook filmmuziek, bigband arrangementen, funky dansmuziek en veel stukken voor saxofoonkwartet. Daarnaast studeerde hij filosofie aan de Universiteit van Amsterdam (doctoraal 1988). Zijn stijl van componeren is nu eclectisch en zijn muziek beweegt zich van langzaam verschuivende klankvelden tot minimal of atonaal, maar nooit is de jazzinvloed ver weg en altijd zijn er sterke melodische lijnen die de verbinding vormen.